Felaket kurtarma: RTO ve RPO'ya göre aktif-pasif senaryoyu nasıl kurgularım?

Kısa cevap: Mimariyi sen seçmiyorsun, RTO 30dk / RPO 5dk seçiyor. Bu iki sayı, hangi felaket kurtarma stratejisini kuracağını tek başına belirliyor.

Kısa cevap

Asıl mesele şu: RPO ve RTO soyut hedefler değil, doğrudan teknik kararlara çevrilen rakamlar. Sayıyı oku, mimariyi ona göre kur. Tek bir region içinde terfi kararının nasıl verilmesi gerektiğini split-brain ve quorum kaydında ele almıştım; burada aynı soru region ölçeğinde soruluyor.

Neden

1. RPO replikasyon sıklığını belirler. 5 dakikalık veri kaybı tavanı, gecelik dump’ı baştan eler; sürekli replikasyon şart.

2. RTO hazırlık seviyesini belirler. 30 dakikada sıfırdan altyapı kurulamaz; ikinci region’ın ayakta ve terfiye hazır beklemesi gerekir.

3. Aktif-aktif bu sayılar için fazla. İhtiyaç duyulmayan karmaşıklık, ödenmemesi gereken bir maliyettir.

Ne yapmalı

1. RPO 5dk için sürekli replikasyon kurun. Region’lar arası streaming replikasyon (ya da RDS cross-region read replica) + WAL/PITR’ı S3’e gönderin.

2. RTO 30dk için sıcak yedek (warm standby) tutun. İkinci region’da terfi edilmeye hazır, önceden ayağa kaldırılmış bir kopya bekletin.

3. Altyapıyı IaC ile önceden hazırlayın. İkinci region’ın ağ, sunucu ve yapılandırmasını Terraform ile kodla tanımlayın; felaket anında elle tıklamak RTO’yu patlatır.

4. Statik dosyaları ve DNS’i hazırlayın. S3 Cross-Region Replication ile varlıkları kopyalayın; Route 53 health-check / failover routing ile trafiği otomatik çevirin.

5. Failover’ı düzenli prova edin (game-day). Test edilmemiş bir felaket kurtarma planı, çalışacağına dair bir tahminden ibarettir.

Sonuç: Ben olsam cross-region replica + PITR + Route 53 failover kurar, yedeği IaC ile önceden hazırlardım. Aktif-pasif tam bu hedeflere oturuyor; ihtiyacın olmayan karmaşıklığı satın alma. Cloud mu kendi sunucun mu sorusunu sade.dev’de ayrıca tartışıyorum.